blijkbaar krijg je van examens inspiratie :)
ik vind het toch jammer dat het allemaal afgelopen is en dat realiseer ik me dus nu pas
nooit meer samen met mijn beste fietsbuddy naar school fietsen of het nou regent of sneeuwt, geen joey de prullenbak, nooit meer een som maken over gestolen aanhangwagens, nooit meer lachen om leraren, klasgenoten, saaie oude schrijvers en natuurlijk JOOST, geen oranje aula waar een groep vrienden je altijd opwacht, geen gympiebal, niemand die mijn koude handjes verwarmt als we op school komen, geen grappen over onze kneuzenschool, nooit meer op vrijdag glee kijken in het olc, geen droge bas meer die hoooi zegt of je laat schrikken, niet meer van het schoolterrein af voor kanonwoensdag of lunch bij bert, geen leiding van die o zo verantwoordelijke laurens, geen starkidsingalongs, geen mnr van berkum, geen marlou, geen bert, geen janne en zo kan ik nog wel even doorgaan.
wat ga ik het missen! de laatste weken heb ik de knoop doorgehakt en toch is er een deel van mij dat niet weg wil. ik wil die mooie tijden niet kwijt en ik weet dat ik sommigen zeker blijf zien en er nieuwe leuke momenten zullen komen, maar toch samen op school zitten is anders. we hebben wel 6 jaar samen doorgebracht, ofja met de meesten dan de rest kwam later aanwaaien :)
en bert heeft het ook tegen mij gezegd: je vindt wel weer een andere kneus net als marlou. miss wel, maar marlou is marlou en marlou is uniek en die persoon is geen marlou. ik geloof namelijk niet dat er nog een starkid/edcas/glee/dameron/imagine dragons fangirl te vinden is in nederland. daarnaast moet die ook nog net zo totally awesome zijn. (als ik die standaard aanhoud, maak ik wss geen vrienden omdat ze allemaal niet voldoen ;))
dus luister ik naar days of summer en overtuig ik mezelf dat ik wel naar de uni wil en dat ik het kan en dat het gaat lukken en soms geloof ik het ook en heb ik er onderhand stiekem een beetje zin in, maar soms zoals nu heb ik een terugslag en dan wil ik dat alles blijft zoals het is.
but nothing is made to last :(
ik vind het toch jammer dat het allemaal afgelopen is en dat realiseer ik me dus nu pas
nooit meer samen met mijn beste fietsbuddy naar school fietsen of het nou regent of sneeuwt, geen joey de prullenbak, nooit meer een som maken over gestolen aanhangwagens, nooit meer lachen om leraren, klasgenoten, saaie oude schrijvers en natuurlijk JOOST, geen oranje aula waar een groep vrienden je altijd opwacht, geen gympiebal, niemand die mijn koude handjes verwarmt als we op school komen, geen grappen over onze kneuzenschool, nooit meer op vrijdag glee kijken in het olc, geen droge bas meer die hoooi zegt of je laat schrikken, niet meer van het schoolterrein af voor kanonwoensdag of lunch bij bert, geen leiding van die o zo verantwoordelijke laurens, geen starkidsingalongs, geen mnr van berkum, geen marlou, geen bert, geen janne en zo kan ik nog wel even doorgaan.
wat ga ik het missen! de laatste weken heb ik de knoop doorgehakt en toch is er een deel van mij dat niet weg wil. ik wil die mooie tijden niet kwijt en ik weet dat ik sommigen zeker blijf zien en er nieuwe leuke momenten zullen komen, maar toch samen op school zitten is anders. we hebben wel 6 jaar samen doorgebracht, ofja met de meesten dan de rest kwam later aanwaaien :)
en bert heeft het ook tegen mij gezegd: je vindt wel weer een andere kneus net als marlou. miss wel, maar marlou is marlou en marlou is uniek en die persoon is geen marlou. ik geloof namelijk niet dat er nog een starkid/edcas/glee/dameron/imagine dragons fangirl te vinden is in nederland. daarnaast moet die ook nog net zo totally awesome zijn. (als ik die standaard aanhoud, maak ik wss geen vrienden omdat ze allemaal niet voldoen ;))
dus luister ik naar days of summer en overtuig ik mezelf dat ik wel naar de uni wil en dat ik het kan en dat het gaat lukken en soms geloof ik het ook en heb ik er onderhand stiekem een beetje zin in, maar soms zoals nu heb ik een terugslag en dan wil ik dat alles blijft zoals het is.
but nothing is made to last :(
Comment 2 likes